BD in Het Laatste Nieuws

BD in Het Laatste Nieuws

Het Laatste nieuws, 19/07/2021
Auteur: Annick Grobben

 

De grote heropening van Truiense parenclub Bornedries:
“Allez, kan een mens nog niet meer op het gemak een triootje doen?”

Wat gebeurt er wanneer een parenclub na een half jaar opnieuw de deuren openzwaait? Dat gebeurde in de Truiense swingersclub Bornedries. En zélfs in een corona light-versie.

Redelijk bizar, de locatie van één van ‘s lands grootste parenclubs waar op een weekendavond in onverdachte tijden toch makkelijk 300 swingers over de vloer komen. Bornedries, aan de buitenkant een soort hoeve, ligt namelijk in een woonwijk die zelfs voor grazende koeien nog te rustig is. Tussen vrijstaande huizen met allerkeurigste voortuintjes. Het moet wel matchen, want de club ligt hier al 29 jaar en is daarmee ook de langst bestaande swingers-boîte van België.

Van de om en bij de 25 parenclubs die Vlaanderen rijk is, was Bornedries de enige die tussen de twee lockdowns door open bleef, maar dan wel in een zéér afgezwakte versie: zonder de pret van de discotheek en de (seks)cinema op zolder. “En met veel aanpassingen zoals het opmeten van de temperatuur bij de klanten wanneer ze binnen kwamen en verplichte looprichtingen”, zegt uitbater Luc Janssen net voordat hij zijn club voor het eerst in zes maanden weer opengooit. “Ik heb hier zoals je kan zien een enorm groot buitenterras met ligweide en zwembad. En er is geen enkel ministrieel besluit dat zegt dat mensen met hun kleren ààn op een terras moeten zitten, hé.”

Corona-light swingen

Ook voor de grote heropening op deze superzonnige 11e juni volgt Janssen rigoureus de coronamaatregelen die gelden voor de horeca. “Zolang discotheken dicht moeten blijven, kan er dus ook hier niet worden gedanst”, zegt de ‘Godfather van de Libertinage’, een bijnaam die hij dankt aan het feit dat hij in de jaren ‘70 al zijn eerste parenclub runde en het swingen – partnerruil – in België op de kaart zette. “En omdat we al om half twaalf moeten sluiten, doe ik dadelijk om twee in plaats van om acht uur open.” (Deze reportage werd genoteerd voordat het sluitingsuur op 01.00 toegelaten werd.)

Dat Bornedries natuurlijk geen café is in de strikte zin van het woord: hoe denkt hij partnerruil te laten rijmen met de afstandsregels? Janssen rolt met de ogen. “Het gaat in een parenclub wel om méér dan gewaagde, publieke seks. Het gaat ook om: kijken en bekeken worden. En voor wie toch per se wil swingen, zeg ik dit: mensen die met hun bubbel rond een terrastafel mogen zitten, mogen van mijn part ook met diezelfde bubbel gaan kameren. Wel heb ik beslist om maar 8 van mijn 24 darkrooms open te doen, zo ga ik het  in de hand kunnen houden. Dat heet dan: corona-light swingen.”

En verder wil je niet weten wat ik hier allemaal van ontsmettingsgels heb gekocht om de hele santeboetiek – op elke hoek, in elke kamer, overal – zo veilig mogelijk te houden. En mondkapjes zijn verplicht in de gangen en op alle andere plaatsen binnen, én van zodra je rondloopt in plaats van zit.”

Het is bijna zover, Janssen gaat eigenhandig aan de receptie staan om zijn klanten na al die tijd persoonlijk welkom te heten.

Mannen alleen

“’Les hommes seuls, ça peut venir ou quoi?Hoeveel keer ik dié vraag vandaag en ook de voorbije dagen al aan de telefoon heb gehoord, het is niet bij te houden”, haast hij zich nog, hoofdschuddend, te zeggen. “En als ze zo beginnen, mogen ze weg blijven. Dat slag weiger ik, heel kordaat. Mannen alleen zijn toegelaten, maar: dan wel met mate en als ik aanvoel dat ze oké zijn.”

Nog voor Bornedries een uur open is, zijn al meer dan honderd goedgemutste swingers de kassa gepasseerd en is het buiten bij momenten zelfs aanschuiven geblazen. Onder een zon die genadeloos 27 graden afgeeft. Het ontlokt één van de wachtenden, gehuld in een geweldig foute roze broek met legerprints, de uitspraak: “Pfft, on va devenir un Chokotoff ici au soleil.” Eén blik op het megagrote terras rond het zwembad, waar zo goed als volledig naakte swingers op ligzetels liggen te zonnen of van hun cocktails nippen in hippe kuipstoelen, en je weet het wel zeker: dit is het heetgeblakerde naaktdorp van Cap d’Agde aan de Côte d’Azur, maar dan in het klein. Een mini-Cap d’Agde in het land van CD&V-burgemeester Veerle Heeren. Zo op het eerste gezicht zit iedereen hier netjes in bubbels bijeen. Maar de dag is nog jong en de vraag is of dat ook zo zal blijven.

Bevrijd

Als een bloem die na een veel te lange periode weer water heeft gekregen: zo zit Pia er hier – monokini – bij. Helemaal opgefleurd en al, dus. Ook haar man, met wie ze al 35 jaar is getrouwd en die zich voor de gelegenheid heeft gehesen in een broek die precies van doorschijnend gordijnstof is gemaakt, waant zich als een kind zo blij. “Wat wil je? Hier hebben wij zes maanden op zitten te wachten”, lacht Jack, die voor een bank werkt, zijn parelwitte tanden bloot. “Zes màànden. Pia en ik zijn al 24 jaar overtuigde swingers, elke week vond je ons minstens twee weekend-avonden in een club en meestal was dat Bornedries. Als je éénmaal in die wereld bent gestapt, kan je niet meer zonder. We zijn absoluut geen thuis-swingers, dus we hebben het voorbije half jaar echt de muren opgelopen. Nogal wiedes dat wij er hier vandaag wilden bij zijn. Ik voel mij letterlijk… bevrijd nu dit weer kan.”

“Kijk eens naar die sfeer”, tatert Jack verder, terwijl hij zijn ogen een bocht van 180° laat maken over een gazon vol uitgelaten schepsels die zichtbaar het grootste plezier lijken te hebben. “Dat is toch precies vakantie hier! Frankrijk! En je kan verdorie nog seks hebben ook. Waarom zou ik nu in godsnaam op een terras onder de kerktoren van Sint-Truiden gaan zitten? En jij vraagt of het een hete zomer wordt? Man, het gaat ontploffen. Het ontploft nu al, zoals je kan zien. De meeste mensen zijn intussen gevaccineerd: wat houdt er ons nog tegen? Nog geen seconde heb ik hier aan corona gedacht.”

“Eindelijk is het leven terug normaal”, glundert Pia die hier overigens bijzonder veel aantrek heeft. “Oh, wat heb ik dit soort spanning gemist. Veel te lang. Ik ben echt dolgelukkig. Ik mag dan al wel 58 zijn, belachelijk oud in feite, maar op een plek als deze voel ik mij precies weer veertig. Ik krijg opnieuw aandacht van mannen – van jong tot oud – en het is net dat waarnaar ik zo heb gehunkerd. Tuurlijk, ik krijg thuis ook aandacht van Jack. Maar dat ook andere mannen je leuk vinden, dat is… gewoon zalig.”

Mondkapje in de darkroom

En denk maar niet dat Pia met “aandacht” een lieflijke knipoog bedoelt. “Nee, tuurlijk heb ik het dan over seks”, zegt ze, bloedserieus. “We zijn hier nog maar een paar uur en ik heb in de darkrooms al één keer seks gehad. Met alles erop en eraan, net zoals in een pornofilm. Dat vind ik het summum.” Dat ze dan haar bubbel van twee toch ook wel heel rap heeft opgeblazen. Waarop Jack overneemt en zegt: “Jij bent precies wel erg burgerlijk gehoorzaam, niet? Pia en ik zijn allebei ingeënt en zij heeft ook al corona gehad, dus zo heel veel risico is er niet meer.” Pia: “Eerlijk? Die mannen hadden in de darkroom netjes hun mondkapje op. Ik droeg het mijne daar aanvankelijk ook nog. Maar ik heb het tijdens de actie uit gedaan. Al zoen ik dan geen vreemde mannen, mét een mondkapje kan ik onmogelijk opwindende seks hebben als je snapt wat ik bedoel.”

Op haar rug staat “volg je hart” in het Latijn getatoeëerd (“sequere animum tuum”), maar hier volgt Pia, die in het dagelijkse leven instaat voor de financiële administratie van een groot bedrijf, simpelweg de lust. En Jack? Die volgt zijn vrouw. “Het is een misverstand dat swingers alleen maar uit zijn op seks”, verklaart hij zich nader. “Ik ben, zelfs niet in mijn eerste swingersjaren, nooit echt geïnteresseerd geweest in de daad op zich met andere vrouwen. Af en toe liet ik er mij wel toe verleiden, maar het volstond om te jagen en te kussen. Gaandeweg heb ik vastgesteld dat zelfs dàt niet meer hoeft voor mij. Ik vind dan ook maar zelden een vrouw echt leuk. Omdat ik al de beste heb, natuurlijk. Er is geen vrouw met wie ik liever vrij dan met Pia. Eigenlijk ben ik een adept van cuckolding (een term uit de tijd van Shakespeare, die verwijst naar een relatievorm waarbij de vrouw seksuele vrijheden heeft die haar man niet heeft en die hij opwindend vindt, red.). Ik vind het lekker om toe te kijken hoe Pia met andere mannen vrijt. Ik weet nog dat Pia in het begin zo jaloers was als ik met een andere vrouw lag te friemelen dat ze die vrouw letterlijk van mij af trok en we daar dan de grootste ruzie over hadden. Die jaloezie heb ik nooit gehad. Integendeel.” 

Zegt Pia: “Het leukste is dat Jack en ik morgen de beste seks thuis gaan hebben. Want dan wil hij tijdens het vrijen weten hoe het vandaag met die andere mannen was – ook al heeft hij er dan op staan toe te kijken – en dan vertel ik dat en dat is… extra stomend.”

Want laat dit wel geweten zijn: Pia en Jack zijn dol op elkaar. Het is ook altijd: samen uit, samen thuis. “Geen sprake van dat wij buiten elkaars gezichtsveld met een ander rollebollen”, zegt Jack. “Ik zal nooit de dag vergeten waarop Pia en ik hier voor het eerst waren: op 31 augustus 1997, dag waarop Lady Di is verongelukt. We hoorden het nieuws in de auto op de radio, op weg van hier naar huis. Een paar weken voordien had ik tegen Pia gezegd: ‘Als er niet wat meer spanning in onze relatie komt, garandeer ik niet dat we bij elkaar blijven.’ We waren toen tien, elf jaar samen, ons zoontje was vijf en de sleur zat er goed in. Pia schrok zich een ongeluk. ‘No way!’, riep ze uit. Maar ik hield voet bij stuk om dat swingen eens uit te proberen. En zie ons hier nu zitten. Nog altijd bij elkaar en nog altijd dolgelukkig samen.” 

Pia beaamt met een vette knipoog. “Je wil niet weten hoeveel mannen wij alleen al in ons eigen dorp kennen, die stiekem vreemdgaan. We zijn daar op een terras zelfs eens iemand tegengekomen met wie ik hier van bil was gegaan en die man had zijn vriendin mee op dat terras en zij wist van niks. Nee, dan ben ik er trots op dat Jack en ik samen vreemdgaan en eerlijk zijn met elkaar.”

Tranen in de ogen

Al luidt ze stilaan de avond in, de zon blijft gas geven over het speelterrein dat Bornedries heet. Shakira schalt zwoel door de boxen, sommige bubbels rond de terrastafels lijken niet meer echt op wat ze een paar uur geleden nog zijn geweest. Drank stroomt rijkelijk, lachsalvo’s verraden onbezonnen plezier. In het zwembad durft er al eens eentje iets verder te gaan dan wat onschuldig geflirt met zijn zeemeermin van het moment. “Iedereen wil los, loos”, lacht de Antwerpse Anne (49), slank als een den en met alleen een – ingewikkeld ogend – lederen soort corset om de lenden. Ze is hier met haar man en een bevriend koppel en ze is hier vooral “om eindelijk weer eens een gevoel van vrijheid” te ervaren.

“Hier voor het eerst sinds lang nog eens met zo veel mensen samen zijn en al die mensen zonder mondmasker te zien zitten: wat een zaligheid! Dat was al precies uit mijn geheugen gewist, dat dit bestaan heeft en bestaat. Nee, ik schrik er helemaal niet van dat hier zo’n dartele feestsfeer hangt. Ik had niet anders verwacht. De mensen hebben hun emoties zolang moeten onderdrukken dat ze al bij het minste blèten. Ik krijg tegenwoordig al tranen in mijn ogen bij een voetbalmatch en dat had ik vroeger nooit. Al die opgekropte emoties: die moeten er uit, hé. Ik voorspel dus niet alleen een vurige zomer, ik voorspel een vurig najaar. Mensen gaan willen feesten en feesten. De goesting om eindelijk weer terug voluit te leven, is zo groot dat mensen gewoon op scherp staan. Zie, het is hier nu al bezig.”

Dat bevestigt ook een andere klant van de zaak: “En dat zie je trouwens niet alleen hier. Mijn broer is vorige week, zoals elk jaar, met zijn collega’s de Lesse gaan afvaren. Hij vertelde mij dat hij daar iets had meegemaakt wat hij in al die jaren nog nooit was tegengekomen. Ze kruisten bootjes met jonge meisjes uit West-Vlaanderen en die waren zo uitgelaten dat ze ineens gewoon allemaal hun T-shirts omhoog trokken en keihard zaten te roepen: ‘Hallo! Willen jullie onze tieten zien?!!’ Mijn broer zei: ‘Het was precies alsof de flower power terug was!’ En geloof het of niet, maar Conny en ik stonden zo hard te popelen om hier vandaag te kunnen zijn, dat we er zelfs speciaal verlof voor hebben genomen. We stonden hier als allereersten aan de deur.”

Eén grote familie

Dat heet: schade inhalen. En daar zijn ook Kris Vanlooy (40) en zijn vrouw Daisy Verbiest (39) uit Leuven hier volop mee bezig. “Ik heb dit gemist vanaf de dag dat ze de boel sloten”, zegt Daisy, logistiek bediende in een transportbedrijf en al 17 jaar getrouwd met Kris. “En dan moet je weten dat wij nog maar een jaar aan het swingen waren voor corona uitbrak. Maar swingen, is ons leven geworden. Wij zaten hier ‘s vrijdags, ‘s zaterdags en als het kon ook ‘s zondags. En ik heb nog niet zozeer het vrijen met anderen gemist, want het gebeurt vaak dat Kris en ik gewoon als man en vrouw naar een kamer gaan en dat we het al erotisch genoeg vinden om door anderen vanachter glas te worden bekeken. Wat ik vooral heb gemist, is die gemoedelijke, amicale sfeer die hier hangt. Dit is precies één grote familie hier. Iedereen is vriendelijk, iedereen – jong, oud, dik, dun – wordt in zijn of haar waarde gelaten.”

Zegt Kris, zelfstandig elektricien: “Ik werd bij momenten zot thuis het voorbije half jaar. Ik werk veel voor de evenementensector en had dus quasi niks te doen. Wij zijn geen thuis-daters, dus ik heb er dikwijls knorrig heb bijgelopen. En hier vandaag vallen de zorgen echt compleet van mij af. Ik voel dat ik weer even terug vrij kan zijn, eindelijk terug samen met mijn horizontale vrienden met wie er – maar dat hoéft niet – op elk moment iets spannends kan gebeuren. En de regels bij ons zijn zeer simpel: we doen wat we willen om de lust te bevredigen, maar ‘s avonds slapen Daisy en ik bij elkaar.” 

Wanneer het Leuvense koppel zich iets later terugtrekt voor een intiem moment met twee, staan er vanachter het glas van hun darkroom een aantal  mannen mèt mondkapje, te drummen voor een glimp van de show.

De zon is inmiddels weggedoken, het gaat stilaan richting half twaalf, lees: sluitingstijd. De gasten blazen met mondjesmaat de aftocht op een uur waarop ze normaal al swingend op de dansvloer zouden staan en het clubleven hier pas goed zou losbarsten. Uitbater Luc Janssen staat nog altijd achter zijn kassa aan de receptie, waar hij quasi de hele avond heeft gestaan.

“Normaal zou hier een mooie deerne de honneurs waarnemen”, zegt hij daarover. “Maar we hebben aan de deur veel klanten moeten weigeren – toch een 80-tal – dat het me beter leek dat ik dat zelf zou doen. Van een ouwe man als ik nemen ze een ‘njet’ toch net iets beter aan. Verspreid over de hele dag heb ik in totaal ongeveer 200 gasten toegelaten. Want ik heb het lot nu ook weer niet willen tarten. Maar het is de eerste keer in 40 jaar dat ik klanten heb moeten weigeren die anders binnen hadden gemogen. Niet leuk, nee. Maar het was te denken dat het zo’n toestroom zou zijn. De mensen hebben lang genoeg op hun honger gezeten. Ik vond de klanten vanavond trouwens happy’er dan anders. En de zin die ik het meest heb gehoord bij het buitengaan? ‘Tot morgen!’ Ja, die staan hier morgen alweer terug. Dat zegt genoeg, hé.”

BD in Het Belang van Limburg

BD in Het Belang van Limburg

Truiense parenclub heropent: “Voor orale seks moet het mondmasker natuurlijk even uit”

“We houden ons aan de regels.” Aan de regels, dat betekent net als op café: per vier aan een tafel. “ En per bubbel van vier naar een kamer”, klinkt het in de Truiense Bornedries, één van de enige twee parenclubs in Vlaanderen die na acht maanden sluiting heropende.

Een openluchtzwembad met opblaasbare zwaan. Witte loungestoelen die per vier rond de tafeltjes staan. Achterin: een aangelegd zandstrand met zo’n 25 ligbedden. Zonder volk lijkt Cap d’Agde@BD in de Truiense Hoeve Bornedries een gewone beachclub. Onze reporter mocht een kijkje gaan nemen na de heropening, toen er wél volk was. Op een zaterdagnamiddag: volle parking, en een zeventigtal klanten die rond het zwembad genieten van de zon. En van elkaar. Overal staat handgel om te ontsmetten. De tafeltjes staan op 1,5 meter van elkaar. En wie rechtstaat doet dat zoals in elke horecazaak met mondmasker. Mondmasker, en voor de rest: naakt. Want kleren zijn niet toegelaten in de beachbar van de parenclub. Enkel strandkledij, of… niets.

“Al ooit in een parenclub geweest?”, vraagt eigenaar Luc Janssen (69), wanneer hij ons rondleidt. “De meeste mensen die het niet kennen, denken dat ze hier een miezerige ruimte gaan aantreffen vol zwetende lijven. Allemaal mannen van mijn leeftijd, met jonge escortes. Dat beeld klopt totaal niet. Hier kom je iedereen tegen: de buurman, de bankbediende, de notaris of huisarts. Vooral mensen van halfweg in de dertig, tot vooraan in de vijftig.”

Zaakvoerder Luc Janssen: “In discotheken kan je de verspreiding niet tegenhouden, en de parenclubs staan al helemaal vooraan in de rij.”

Bubbel

Bornedries was, net zoals cafés en restaurants, gesloten sinds oktober en ging op 11 juni weer open. “In principe valt een parenclub onder de regels van een discotheek: wij zijn normaal ook een nachtclub die open is van 20 uur tot 4 uur”, legt Luc uit. “Discotheken zijn al maanden dicht en gaan voor september zeker niet opnieuw open. De officiële instanties zwijgen in alle talen over discotheken. Met reden: in discotheken kan je de verspreiding niet tegenhouden, en de parenclubs staan al helemaal vooraan in de rij. De meeste parenclubs zijn dan ook dicht sinds maart 2020. Elk bedrijf valt onder een NACE-BEL-code. Wij vielen van in het begin van de coronacrisis onder de juiste code om net als cafés en restaurants open te mogen. Verschillende clubs hebben geprobeerd om hun code aan te passen. Dat lukt natuurlijk niet. Hoe het komt dat wij de juiste code hadden? Ervaring. Ik zit al 40 jaar in het vak, ik weet hoe het werkt. Vorige zomer wilden we opengaan, maar er mocht niet gedanst worden. Daarom hebben we gekozen voor het concept van een beachclub waar je kunt zitten of liggen, en die al om 14 uur opent. Hier mogen ze niet dansen, net zoals op café. Iedereen zit per bubbel van vier rond een tafel, met anderhalve meter tussen de gezelschappen. Vorige zomer zijn hier geen besmettingen geweest, en toen waren er nog geen vaccins. Maar de regels moeten gevolgd worden. Ik wil niet dat het hier een broeihaard van besmettingen wordt, anders mag ik de komende drie jaar mijn deuren sluiten. Dus: mondmasker op als je rondloopt, en 1,5 meter afstand houden.”

Zaakvoerder Luc Janssen: “Hier gebeurt minder dan mensen denken. In een samenvatting van een voetbalmatch van 90 minuten worden enkel de goals getoond. Ook hier wordt niet constant gescoord.”

Masseren

Moeilijk in een parenclub, lijkt ons.
“In tegenstelling tot wat de mensen denken, ligt hier niet standaard iedereen te seksen”, zegt Luc. “Kijk maar eens rond. Je valt hier onverwacht binnen, ik heb tegen niemand gezegd dat de krant langskomt en zie je nu iemand bezig? Natuurlijk is dat wat altijd van een parenclub getoond wordt. Net zoals in een samenvatting van een voetbalmatch van 90 minuten: daarin worden enkel de goals getoond. Ook hier wordt niet constant gescoord. De meeste klanten genieten van een drankje, van het gezelschap, van het zwembad. Als het mooi weer is zitten ze liever hier dan 200 kilometer naar zee te rijden.” Hij wijst naar de ligbedden met matrassen op het zandstrand. “Als je later op de avond terugkomt, zijn daar achterin op de vele bedden misschien wel wat koppeltjes aan het vrijen.”
Niet veel later zien we recht voor ons een man zijn naakte vrouw met zonnecrème insmeren. Hij wrijft de crème zwoel over haar lichaam, over haar borsten. “Die man is zijn vrouw gewoon aan het masseren, niets mis mee”, zegt Janssen. “Maar dat kan aan een gewoon zwembad niet: dan kijkt iedereen vreemd. Zelfs op het naaktstrand in Bredene zouden ze dit niet tolereren. Hier kan het wel. Daarom komen ze liever naar hier. Het wil ook niet zeggen dat je hier seks moét hebben. Daarachter zit een koppel in de hoek, ze zijn hier al een paar keer geweest maar hebben verder met niemand contact. Hier gebeurt veel minder dan de mensen denken. Zonder te zeggen dat er niets gebeurt. Je kan ook als koppel naar hier komen, in je blootje in de zon liggen, en gewoon wat foefelen zonder anderen te betrekken.” Toch zijn enkele van de 22 erotische ruimtes open, waar de gasten zich ongestoord kunnen terugtrekken. “De kleinste kamers zijn open: daar mogen ze per bubbel van vier naar binnen”, zegt Luc. “En wanneer je naar binnen en buiten gaat: mondmasker op.”

Een koppel betaalt in Bornedries 20 euro inkom, een alleenstaande vrouw 10 euro en een alleenstaande man 90 euro. “Aan het einde van de avond betalen ze dan de consumpties die ze verbruikt hebben: drank en broodjes”, legt Luc uit. “Voor corona werkten we met een vast bedrag voor de hele avond: 60 tot 90 euro per koppel, met uitgebreid buffet en drank inbegrepen. De meeste parenclubs werken zo, maar dat is niet rendabel.”

Blinkende stiletto’s

Dan is het tijd om ons tussen de klanten te begeven. Als enige mét kleren aan. “Enkel interviews in lingerie”, klinkt het grappend. “Ik heb afgesproken met mijn man dat ik niet zover zou gaan als de Deense journaliste een paar weken geleden”, antwoord ik lachend.
De toon is gezet.

Een koppel uit Nederlands-Limburg zit aan een tafeltje met een glas bubbels in de hand. Hij: 60 jaar, donker haar en gebruind lijf. Zij: een nette dame van 58 jaar, blond krullend haar, roze zonnebril en blinkende stiletto’s. Allebei naakt. “Wij komen altijd naar België omdat het hier gemoedelijker is”, zeggen ze. “Het was acht maanden gesloten en je mist vooral het sociaal contact, niet zozeer de seks”, zegt de man. “Het is net zoals in de kroeg: eenmaal je leuke mensen leert kennen, kan er spontaan meer van komen. Meestal heb ik seks met een andere man, terwijl mijn man kijkt”, vertelt de vrouw. “We zijn altijd al voorzichtig, en sinds corona nog voorzichtiger. Toch ben ik besmet geraakt. In december zijn we in Gran Canaria op vakantie geweest: daar komen veel swingers samen. Ik ben met corona naar huis gegaan en ben drie weken goed ziek geweest. Intussen zijn we allebei gevaccineerd: we zijn beschermd, dus er is geen reden meer om niet te komen. Meestal zeggen de mannen ook spontaan: ik ben gevaccineerd, dus je moet niet bang zijn. Toch hou ik zo lang mogelijk mijn mondmasker op. Voor orale seks moet ik het natuurlijk wel even uitdoen. (lacht) Omdat we nu gevaccineerd zijn, is dat verantwoord. Het is nu anders dan een jaar geleden.”

NEDERLANDSE VROUW (58): “Ik ben gevaccineerd, maar hou zo lang mogelijk mijn mondmasker op. Voor orale seks moet het natuurlijk wel even uit.”

Testen

Ook Glenda (34) en Kenneth (37) uit Tongeren genieten met enkele vrienden van een drankje langs het zwembad. Glenda is naakt, Kenneth draagt een zwembroek. “Wij komen hier nu al vijf of zes jaar, twee tot drie keer per week”, vertellen ze. “Onze voornaam mag je gerust in de krant zetten: we maken er geen geheim van. We zijn zelfs al bij Luc Alloo op tv geweest.” Toch heeft de zaakvoerder liever niet dat ze op de foto gaan. “Als andere klanten dat zien, schrikt dat af: privacy is het sleutelwoord”, zegt Luc. “Dat is de regel: je zegt niet wie je hier tegenkomt”, zegt Kenneth. “Als mensen vragen wie hier komt, zeg ik altijd: kom zelf maar eens kijken.”

Biseksueel

Glenda en Kenneth hebben de club gemist de afgelopen maanden. “We hebben met een paar vrienden privéfeestjes gehouden”, zegt Glenda. “Wel altijd met dezelfde vrienden, zodat de contacten beperkt bleven. Niet alleen voor de seks, meer om samen te zijn. Voor mezelf heb ik nooit schrik gehad om besmet te raken. Wel voor mijn schoonma, maar zij was snel gevaccineerd. Als swingers laten we ons sowieso om de zes maanden testen op soa’s bij de dokter. Dat doen we uit wederzijds respect voor de andere koppels. Als we toch gingen voor een soa-test hebben we ook gevraagd om na te kijken of we al antistoffen tegen corona hadden. Intussen zijn we zelf voor de eerste keer gevaccineerd.”

GLENDA (34): We hebben met een paar vrienden privéfeestjes gehouden. Wel altijd met dezelfde vrienden, zodat de contacten beperkt bleven.

De twee hebben als koppel seks met andere koppels. “Wij gaan altijd samen naar achter”, zegt Glenda. “Ik ben biseksueel, net als verschillende vrouwen die hier komen. Nu is het hier nog niet hetzelfde als voor corona, maar we zijn blij dat het weer open is. We houden ons aan de regels en zitten per vier aan een tafel, telkens met de nodige afstand: we willen vermijden dat Luc moet sluiten. En wie zich ziek voelt, blijft thuis. Wij kennen mensen die dit onverantwoord vinden, maar thuis wel met verschillende andere koppels afspreken.
Eigenlijk is het hier veel veiliger dan op een privéfeest.”

Luc Alloo (in-de-nacht) ontdekt de Bornedries

Luc Alloo (in-de-nacht) ontdekt de Bornedries

Iedereen in Sint-Truiden en heel ver daarbuiten kent de Bornedries. Spreek je iemand er op aan…. nooit geweest, krijg je dan als antwoord, of ik begrijp niet dat iemand daar naartoe gaat. En toch is het er vaak een overrompeling. Zeker, want wekelijks WIPPEN zo’n 600 tot 1000 bezoekers de hotste parenclub van het land binnen. Zij gaven aan Luc Alloo hun geheimen prijs, zo kwam ons aan de oren.

Poesjes in het donker

Inderdaad, Luc Alloo kwam recent over de vloer in deze overbekende ‘parenclub’. Niet om de katjes of beter gezegd de poesjes in het donker te knijpen, wel om bij de bezoekers te peilen naar wat ze drijft om het vertier van zo’n club op te zoeken. In het Paul Jambersiaans vertaald heet dat:? ‘wie zijn ze’, ‘wat doen ze’, ‘wat drijft hen…. We zullen het in dit nieuwe jaar vernemen. Alleen staat het nog niet vast wanneer deze repo van Luc Alloo (-in-de-nacht?) zal worden uitgezonden.

De darkroom

We weten intussen wel al dat er een vrij bekend iemand voor de camera zal opduiken. De man namelijk die ons het bezoek van Alloo verklapte. Jong, rijzig, goedlachs, en blond is deze Truienaar en vrijgezel een vaste bezoeker van De Bornedries. Een plek waar hij zich naar eigen zeggen thuis voelt, lekker kan eten, kan dansen en kan drinken, en waar hij bovenal zijn ding kan doen. Is het niet in de relaxroom, dan misschien in de darkroom….?

Even binnen… wippen

We bezochten even de website. En we geven het graag toe, we geraakten danig onder de indruk van al het moois dat deze ‘hotste’ parenclub van het land, zoals ze zichzelf noemt, te bieden heeft. Een aanbod dat blijkbaar ook erg wordt geapprecieerd door het cli?nteel, zo blijkt. Want, zo vertelt diezelfde webiste, wekelijks WIPPEN er zo’n 600 tot 1000 ruimdenkende burgers binnen. Wij kunnen niet wachten, wij willen het weten…. wie zijn ze? Wat doen ze? Wat drijft hen? Binnenkort te zien in Alloo-in-de-nacht op VTM, vermoeden we. Iets om naar uit te kijken.

Alles mag, niks moet

E?n conclusie hoorden we ook al…. niet iedereen die er over de vloer komt, gaat helemaal los. Neen, voor veel bezoekers is dit overigens gezellig etablissement de place-to-be voor een betaalbaar avondje (erotisch) stappen all-in. En voor velen hoort daar zelfs geen sex bij. Want de leuze in dergelijke zaken is ‘alles mag, niks moet’. Total freedom dus. Vandaar.